تبليغاتX
ღاز بی بی کلا تا کمرپشتღ


ღاز بی بی کلا تا کمرپشتღ

خوش آمدید

 

امروز ناخوداگاه یاد جملات جالب کودکی هام افتادم .



کشتم شپش شپش کش شش پا را .


چایی داغه ، دایی چاقه !



سه شیشه شیر ، سه سیر سرشیر.


امشب شب سه شمبه س ، فردا شبم سه شمبه س ، این سه 3 شب اون

سه 3 شب هر سه 3 شب سه شمبه س.



سپر جلو ماشین عقبی خورد به سپر عقب ماشین جلویی.



 شش سیخ جیگر سیخی شش زار



سربازی سر بازی سرسره بازی سر سرباز سرسره بازی را شکست.



آن مان نماران، دو دو اسکاچی، آنی مانی کَ. لا. چی



دختره این‌جا نشسته گریه می‌کنه زاری می‌کنه از برای من یکی روبزن!!


دستمال من زیر درخت آلبالو گم شده!...سواد داری؟!!! نچ نچ نچ ، بی سوادی ؟!

 ده، بیست، سه پونزده، هزار و شصت و شونزده هر کی میگه شونزده

 

 نیست هیفده هیجده نوزده بیست ... 

  * ماشین مشتی ممدلی نه بوق داره نه صندلی ، صندلی هاش فنر داره، نشستنش خطر داره

  * دم دم دم آقای مقدم یک چایی خوردم پولش رو ندادم

 * پسرا شیرن مثل شمشیرن ...

یادش بخیر ...

جملات زیبا گیله مرد

تـــاريــخـــ پنجشنبه ششم بهمن 1390ســــاعـتـــ 11:0 نـــويـســـنـده یوسف احمدی کمرپشتی| |

(ویژه محرم)

 

 

 السلام علیک یا اباعبدالله

 

 

  * قیامت بی حسین غوغا ندارد

 

                         *  شفاعت بی علی معنا ندارد

 

                              *  حسینی باش در روز محشر

 

                                                                                          *   تا نگویند چرا پرونده ات امضا ندارد

 

 

تـــاريــخـــ شنبه پنجم آذر 1390ســــاعـتـــ 10:20 نـــويـســـنـده یوسف احمدی کمرپشتی|

تا توانی رفع غم از چهره ی غمناک کن


 

در جهان گریاندن آسان است


 

اشکی پاک کن

تـــاريــخـــ یکشنبه بیست و دوم آبان 1390ســــاعـتـــ 14:47 نـــويـســـنـده یوسف احمدی کمرپشتی| |

توهرگز نازنین صداق نبودی

به فکر این دل عاشق نبودی

دل پاکی که حکم کیمیا داشت

به تو دادم ولی لایق نبودی

تو یادت هست ما بی کینه بودیم

نگهبان غمی دیرینه بودیم

چو مرغ آه با هم گرم پرواز

کلام روشن آیینه بودیم

دل غمدیده درمانی ندارد

سرشویده سامانی ندارد

گمان کردم که در پایان راهم

ولی این راه پایانی ندارد

 

 

 

تـــاريــخـــ چهارشنبه بیست و پنجم دی 1387ســــاعـتـــ 11:47 نـــويـســـنـده یوسف احمدی کمرپشتی| |

گام هايم در گل


و دلم سخت معذب گشته


آتشي افتاده به درون سينه ام



و هواي گريه به تن لبخندم چسبيده


چشم دل مي بيند



در وراي تن پژمرده ي خويش


در پس جسم آزرده خويش



دشنه دستاني را


منتظر مانده به اميد هجوم



نه دگر نايي نيست


و مرا حوصله گريه و بلوايي نيست



تك و تنها ماندم


دور....دور ... دورتر از اين همه ي فاصله ها



و تهي خاليه خالي ز همه حوصله ها


راه گم كرده و حيران مانده



نيست دستي آيا؟


دست پر اميدي



دست نيرو مندي


كز پي سينه ي افسرده ي من



ما وراي تن آزرده ي من


قلب خونين ام را



اين يگانه تحفه


كه برايم مانده



و هنوز هم حرارت دارد


و هنوز هم داغ است



بكشاند به برون


تا شاهدت بدهد



 

كه هنوز قصد سرودن دارد



 

كه هنوز مي خواند



كه هنوز جان دارد


عشق اميد و ايمان دارد
تـــاريــخـــ چهارشنبه ششم شهریور 1387ســــاعـتـــ 11:2 نـــويـســـنـده یوسف احمدی کمرپشتی| |

بال های شاپرک ها رو کی شکست


چه کسی چشم ستاره ها رو بست


 

تو روزای پستی و نا مردومی


چه کسی رفت یه گوشه آروم نشست


 

چه کسی تو شب های دلواپسی


بی خیال توی دلش قند می شکست


 

وقتی هم تا سفره رو آماده دید


حق به جانب بالای کرسی نشست


 

 

شبهای دیجور و سرشار از خطر


چه کسی روی موهاش حنا می بست


 

روزا مثل شیر توی جبهه ها بود


نیمه شب عارف و زاهد مست مست


 

وقتی معبر بسته بود چه آدمی


دواطلب تو میدون مین می نشست


 

شب حمله کی می رفت یه خلوتی


عارفونه با خداش پیمون می بست


 

تا به کی باید که این چشمها روبست                    


دلمون به این خوشه خدایی هست


تـــاريــخـــ دوشنبه چهاردهم مرداد 1387ســــاعـتـــ 7:44 نـــويـســـنـده یوسف احمدی کمرپشتی| |

نخل ها منتظرند

ماه از دامن شب می نگرد خانه ی خاک

شب پره می رقصد

با صدای خوش رود

رهزن خواب ربوده است همه

روح و جان همه ی خسته دلان

               ***

او که یک پچ پچ و یک نجوایش

موج آرامش را

از دل سرد سیه اندیشان می شکند

بی صدا می آید

       روح وجانش خسته

        کوله بارش بسته

         از همه جا رسته

نیست یاری بر او

یا همه رخت سفر بر بستند

یا تمامی خسته اند

      ****

رازها می گوید

 با که ؟!

چه رفیقی بهتر

وچه یاری خوش تر

با چه می شد گفت ؟

      درد خاری که می آزاراند

       مردم چشم پر از بارانش!!

با چه کس می شد گفت؟

       سوزش درد پر از سوز گلوش

         ****

 بی صدا می آید

می رود زاویه ای

      دنج .......

     آرام .......

     تهی از اغیار

تا بگوید فارغ

رازهای فروهشته به دل

     *****

نخل هم از غم این ناله ی ژرف

زار زار می گرید

 مرد

کاشته تخم غم و رنج و اسف

تا که شاید روزی

بذرهای غم و دردش بشود دار تنومند و ستبر

گل دهد   میوه دهد

گل غم های علی را همه کس

دیده ولمس کنند

دار غم

شاهد تاریخ شود

 

 

تـــاريــخـــ دوشنبه بیست و چهارم تیر 1387ســــاعـتـــ 13:0 نـــويـســـنـده یوسف احمدی کمرپشتی| |

زمان   زمان نفاق است   عندلیب خاموش

نمی رسد نوایی که دل شود مدهوش

 

نگاه کن به خورشید چگونه روی گرفت

صدای یخ زده ی جغد می رسد بر گوش

 

سخاوت مهتاب را نگه  کدر شده  است

نوای مرغ سحر خوان چرا شده خاموش

 

دلم ز انزوای محبت بهانه می گیرد

ببین که چگونه مهر را می برند بفروش

 

سرای سبز دلان را خزان هجوم آورد

به یمن و حرمت سبزش بهوش باش بهوش

 

 

 

تـــاريــخـــ دوشنبه هفدهم تیر 1387ســــاعـتـــ 9:30 نـــويـســـنـده یوسف احمدی کمرپشتی| |

 
آب را تاب دهید

حیف ماهی که در آن خواب رود

تن و جان را بسپارید به نسیم

حیف این پیکر رنجور و نزار

که گرش را به هوا نسپارد 

موسم خانه تکانی شده است

حیف این روح پریش

که تکانش ندهیم

 
 
تـــاريــخـــ شنبه یکم تیر 1387ســــاعـتـــ 9:30 نـــويـســـنـده یوسف احمدی کمرپشتی| |



 




 


 

تـــاريــخـــ یکشنبه پنجم خرداد 1387ســــاعـتـــ 13:13 نـــويـســـنـده یوسف احمدی کمرپشتی| |

LeiLa-DiYaKo